Zeeuwse trots… Hardlopen langs zee!

Paul – Wat was ik in mijn element met de elementen… Zon, zee, zand en wind. Zo hoort het aan de Zeeuwse kust te zijn! Lopen door de bossen waarachter je mensen hoort genieten van de vakantie. Lopen langs vakantieparken waar de geur van zonnebrand en barbecues je doen verlangen naar je eigen vakantie, die over drie weken gelukkig van start mag gaan! En lopen langs de zee welke altijd probeert zijn deel op te eisen, hebberig als hij is, is zijn deel nooit groot genoeg en als het zou kunnen… dan pikt hij heel Zeeland in. Maar… Luctor et emergo!

1471721122686.jpgGister ben ik na een periode van hardloopstilte eindelijk weer eens op pad geweest! Ik was in de middag met onze oudste boef naar zee geweest en kreeg de hardloopkriebels, gelukkig was er na het eten, badderen en kusjes en knuffels geven ruimte om nog een keer het strand op te gaan, rennen!

1471721340959.jpg

Ik begon aan de rand van de duinen, in de luwte maar ik had eerder die dag al gemerkt dat ik vroeg of laat de wind tegen zou krijgen, windkracht zes deze keer, daarover kan ik met een gerust hart zeggen dat het pittig is, om die aan zee tegen te hebben! Maar nu nog even niet, voorlopig ren ik langs de rand van Vlissingen waar vila’s vrij uitzicht hebben op de hoge duinen.

1471721306790.jpg

Ik loop hier zelden, normaal ren ik dicht bij zee en nu liep ik min of meer de andere kant op, een keer wat anders dacht ik en zolang ik de zee hoor kan ik altijd die kant op gaan! Na een kilometer of drie had ik het wel gezien, althans gehoord… Het ruisen van de zee deed mij verlangen naar de grote plas, polders zijn mooi en leuk maar het water heeft toch meer aantrekkingskracht, meer power!

Ik wist niet precies waar ik uit zou komen maar na een stukkie rennen was het duidelijk, Dishoek. Eigenlijk hoopte ik wat verder te zijn maar dat was niet het geval, helaas! Ik loop heel vaak in de buurt van Dishoek omdat je daar alles binnen handbereik hebt, duinen, zee en bos, je kunt binnen een paar minuten schakelen tussen allerlei natuur, prachtig is dat! Het moet haast wel dat ik in een vorig leven een paard ben geweest want ik kwam weer op een ruiterpad uit, hoe is het mogelijk.

1471721079771.jpg
Daar is ‘ie…!

Vandaag liep ik kort door het bos en ging ik zo snel als mogelijk via een lange klim de zee tegemoet. Ik hoorde hem bulderen en voelde het zand langs mijn lichaam zwiepen. Natuurlijk ook de paar verplichte korreltjes in je ogen, dat hoort er een beetje bij!

1471720950367.jpg
Ik was gewaarschuwd.

Er stond een echtpaar over zee te turen, alsof ze heel in de verte Engeland zagen. Dat hoor je trouwens nog best vaak, dat mensen de kust van Groot Britannie menen te zien. Maar helaas. De wereld is klein geworden, maar zo klein nog niet! Wat je dan wel ziet? Zeeuws-Vlaanderen of op een heldere dag de havenkranen van Zeebrugge!

Maar vandaag zagen ze Engeland niet en ze waren ook niet direct van plan het strand op te gaan, terug naar de caravan. Maar, laten we elkaar geen mietje noemen, ik had wel zin in een beetje wind in de baard! Ik had het grootste gedeelte de wind schuin in de rug, dat is wel prima. Op die manier heb je in ieder geval lucht genoeg!

1471721048147.jpg
Jonge meeuwen in de branding.

Na een strandkilometer of vier zag ik iets in de branding liggen, ik draag tijdens het lopen nooit een bril dus kon het niet heel goed zien maar het leek op een mens… Het eerste wat ik dacht was “Het gaat toch niet waar zijn he, dat ik een aangespoeld lijk vind tijdens het recreeren”

Toen ik dichter bij kwam was ik er zeker van dat er een mens lag, onder het zand en hij lag heel onnatuurlijk… Alsof de zee hem zo, plof! op het strand gekwakt heeft… Eerlijk is eerlijk… iets in mij zei… ren maar door Paul, ik heb namelijk op internet wel eens een aangespoeld lichaam gezien en ik kan je vertellen, daar slaap je een paar nachten minder goed van!

Toch ben ik gaan kijken want je kunt het echt niet maken om lekker verder te rennen. Toen ik dichterbij kwam draaide het hoofd plotseling mijn richting op… Kijken jullie wel eens “the Walking dead”?

Gelukkig bleek het geen aangespoeld lijk maar wel een jongen die tijdens het skinboarden behoorlijk op z’n plaat was gegaan. Zo hard dat hij daar in de branding lag en volgens mij ook echt een tijdje buiten westen is geweest. Hartstikke link met windkracht zes! Ik heb ‘m wat vragen gesteld en overeind geholpen om samen naar het strandhuisje te gaan waar z’n ouders zaten. Z’n moeder kwam gelukkig al snel onze richting op. Echt waar, beste lezers, zie de zee niet als groot zwembad… De zee heeft een potentiele kracht die wij met niks kunnen evenaren.

1471720982873.jpg
Horrorbeach

In de Nederlandse en Zeeuwse geschiedenis zijn we nog altijd op een punt waarop de zee veel meer genomen dan gegeven heeft!

Ik heb de jongeman gedag gezegd en ben verder gegaan, van golfbreker naar golfbreker met aan de linkerkant vakantie in Zeeland en rechts zeeschepen die door de golven beuken om op tijd te kunnen laden of lossen in de havens die op de route van de Sardijngeul liggen. Deze geul in de Westerschelde is er voor de zeescheepvaart zodat ze zonder vast te lopen Vlissingen-Oost, Terneuzen en Antwerpen kunnen bereiken. Nergens in Nederland varen schepen zo dicht bij de kust als in Vlissingen. Dankzij die geul!

1471721096971.jpg
Kraters op het strand… dan weet je het wel… de Duitsers zijn weer in het land!

Maar dat terzijde, Vlissingen was inmiddels al weer in zicht en de drukte op het strand werd met de zakkende zon minder. Ik zat op een kilometer of 8 en dat kwam mooi uit want rond de tiende kilometer was ik van plan te stoppen. Nog een klein stukje bovenlangs de duinen, even het Nollebos in en stop! 10.35 kilometer waarvan 5 strandkilometers. Mooi geweest omdat er ook nog een nachtdienst op het programma staat!

1471720907207.jpg

De afgelopen tijd liep het lopen niet zo lekker, denk door vermoeidheid en hooikoorts. Deze keer had ik niks te klagen, het weer was prachtig en ik liep goed. Het zand was lekker compact en ik heb geen moment de wind tegen gehad. Een lekker loopje! Dat geeft de burger moed! Tenslotte staat de Kustloop al bijna voor onze neus!

1471721381316.jpg

Ook leuk:

4 reacties

  1. Mooi verhaal…

    Als iemand uit het oosten van Nederland (Overijssel) kan ik je zeggen dat het heerlijk is om hardlopen langs de zee.
    Nu al weer een kleine drie jaren heb ik het al niet meer gedaan, maar zo rond de kerstdagen van 2013 heb ik het op Texel gedaan. Ik was daar om mijn hoofd leeg te maken, weg zijn van de (warme en fijne) kerstdagen en wilde alleen zijn.
    Ik begon de dagen met een ochtendloop vanuit De Koog naar het strand en daar een eind heen en terug lopen. Het was nog donker toen ik vertrok, de maan scheen soms door de bewolking heen en ik kwam terug met de ochtendschemering. Daarbij was het op een aantal dagen wind… Soms veel wind, tegen een echte storm aan. Ik moest mij tegen de wind inbeuken.
    Vaak zag ik de lichten van de vuurtoren op Texel oplichten. Een bijzonder sfeertje gaf dat. Verder al de lichtjes wat ik op zee zag van alle boten wat daar aan het varen waren. In ieder geval heeft Texel wat bijzonders en dat heb ik tijdens mijn belevingen later op de dagen na het hardlopen meegekregen.
    Hardlopen langs de zee… Ik moet het weer eens doen.
    Arend-Jan onlangs geplaatst…Er is een huis, een groot huis…

    1. Bedankt Arend-Jan! De Noordzee is ook mooi, nog onstuimiger dan de Westerschelde. In het donker kan de zee best eenzaam over komen, soms is het dan zo oneindig zwart, mooi is dat!

    1. Hé Ramona, maar een keer een vakantie in Zeeland plannen dan! ???? Australië was ruig zeker? Heidevelden zijn ook heel mooi! Voor ons is dat iets bijzonders, zie je hier niet echt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge