Achter de feiten aan lopen

Vroeger was ik netjes en geordend. Hmm nou ja, heel vroeger niet (vraag maar aan m’n moeder ????). Maar vanaf het moment dat ik zeg maar mijn eigen voordeur had, was het bij mij in huis eigenlijk altijd wel opgeruimd. Heerlijk, alles op z’n plek, zo min mogelijk stof, vuiltjes van de vloer. Op zaterdag ging ik vaak op het gemakje met een muziekje het huis door om daarna een mooie bos verse bloemen te halen en neer te zetten. Klinkt nogal kneuterig maar ik kon daar echt van genieten! 

Oh how things have changed. Een vriendin (ze heeft 2 kinderen waarvan de oudste 4 is) zei laatst: ‘het is hier eigenlijk al 4 jaar niet meer echt schoon’ En dat kan ik beamen. Niet dat we nooit meer opruimen hoor, integendeel. Maar aan hoe we opruimen en hoe lang het opgeruimd blijft – daar is wel het één en ander aan veranderd ????

Zoals ik al zei poetste ik vroeger op het gemakje, met een muziekje aan en beloonde ik mezelf met een bos bloemen. Tegenwoordig gaan we als een soort roadrunner door het huis, een paar keer per dag. We rennen achter duizend autootjes aan, ruimen duplo blokken op, poetsen omgevallen (meestal omgegooide) bekerinhoud op, schuiven broodkruimels onder de bank (dat doe ik vooral ben ik bang), verdoezelen vlekken met zwitsaldoekjes en Swifferen er een eind op los. Maar echt opgeruimd is het voor mijn gevoel bijna nooit.  

Stofzuigen zouden we theoretisch gezien wel 3 keer per dag kunnen (moeten?!) doen, maar in de praktijk lukt het vaak 1 x in de 1 a 2 dagen. Met onze kruimel koning (en een kat) in huis, soms net te weinig. En lekker op t gemakje dweilen? Vergeet het maar! Tenzij de oudste achter de Ipad zit, is de vloer dweilen niet te doen. Meestal is het een gedweilde vloer versierd met voetstappen… En schoon, dat blijft het misschien 10 minuten ????????

De was was met 1 kind al veel, tegenwoordig is het gekkenwerk. Ik kan het wassen an sich redelijk bij houden, maar vaak blijft de schone was in de wasmand liggen. Soms opgevouwen, soms niet. De dagen dat ik kleding gevouwen uit de kast trok, zijn helaas verleden tijd. 

De badkamer eens flink poetsen?? Haha! Tijdens het douchen even snel met een borstel met Ajax er doorheen – het putje maakt Paul altijd schoon thanx god- en af en toe een flinke klodder wc eend in het toilet.

En de grote klussen? Tja… Daar kom je gewoon eigenlijk niet aan toe. Of wel, maar dan offer je er weer andere dingen voor op – tijd met je gezin – tijd met je partner – tijd voor jezelf – het huishouden – slaap ….

   

Het is constant een beetje schipperen, doe ik dit? Dan doe ik dat dus niet… Achter de feiten aanlopen en proberen te accepteren dat het soms een troepje is… Onze oudste zei laatst – toen ik voor de tiende keer die dag zijn berg cars auto’s opruimde – ‘mama, niet opruimen!’ Oooh, dat was even confronterend. Want voor mij zorgt een opgeruimd huis voor een opgeruimd hoofd, voor hem zijn al die troepjes zijn speelgoed, zijn spel. 

En daarmee kom ik misschien wel op de moraal van dit verhaal… Ja, ons huis is soms een troepje en ja we lopen achter de feiten aan… Maar hey, is dat nou echt belangrijk? 

Laat het los! (Note to self ????) 

  

Oh en uh, als iemand de perfecte tip heeft voor een opgeruimd huis met kinderen, dan hou ik me uiteraard van harte aanbevolen ????

Fijne dag! 

X Kim 

Ook leuk:

3 reacties

  1. Haha, zooooo herkenbaar! Kon het zelf geschreven hebben…. En dat van die was! Dacht dat ik de enige was, gelukkig niet ????
    Maar je weet wat ze zeggen over rommeltjes? Zijn creatieve mensen, die hebben overal ideeën liggen in plaats van rommel haha.
    Ik heb het overigens al tijden geleden los gelaten ( helpt misschien ook dat ik voordat we kinderen hadden ook al niet mega geordend was, maar vroeger dan weer wel)…
    Leuk geschreven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge